امام حسن عسکری علیه السلام
ابومحمد حسن بن علی (ع) یازدهمین امام شیعیان اثنی عشری است . وی به امام عسکری(ع) معروف است.
سخنان باقی مانده از امام عسکری(ع) در ابواب ذیل است: تفسیر قرآن، اخلاق، امور اعتقادی، ادعیه.
|
|
نسب، کنیه و لقبها
حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر، فرزند امام دهم شیعیان است. مادر وی کنیزی بوده است که در برخى از منابع، نام وی «حدیث» یا «حدیثه» و در برخى «سوسن»[۱] و در برخی «عسفان»[۲] آمده است. عده ای نام او را «سلیل» دانسته و با عبارت «کانت من العارفات الصالحات» وى را ستوده اند.[۳]
لقبها
لقبهای وی را صامت، هادى، رفیق، زّکى و نقى ذکر کرده اند. برخى از مورخان لقب خالص را هم برای آن حضرت ذکر کرده اند.[۴]
«ابن الرضا» عنوانى است که امام جواد، امام هادی و امام حسن عسکرى علیهم السّلام به آن شهرت یافته اند.[۵]امام هادى زمانى نزدیک به بیست سال و نه ماه در سامرا به سر برد و به همین دلیل همراه فرزندش امام حسن به «عسکرى» شهرت یافته اند. عسکر عنوان نامشهورى براى سامرا بوده است.[۶]احمد بن عبید الله بن خاقان مشخصات ظاهرى امام عسکری (ع) را چنین وصف کرده است: داراى چشمانى سیاه، قامتى نیکو، صورتى زیبا و بدنى موزون.[۷]
کنیه
کنیه وی «ابومحمد» بود.[۸]